Μαγική συνταγή για θεραπεία των πόνων στις αρθρώσεων σε 7 ημέρες.

Η μαγική συνταγή που θα θεραπεύσει τους πόνους στην μέση, στις αρθρώσεις και στα πόδια σε μόλις 7 ημέρες.

Πριν από καιρό διάβασα τη συμβουλή ενός στρατιωτικού γιατρού σχετικά με

το πώς να κρατήσετε τις αρθρώσεις σας σε καλή κατάσταση και ταυτόχρονα

να εξαλειφθούν πολλά από τα προβλήματα που συνδέονται με αυτά. Έλεγξα

για τον εαυτό μου, τους φίλους μου και ο ίδιος πεπεισμένος ότι αυτή η

συνταγή ήταν πραγματικά – ένα θαύμα! Εάν έχετε προβλήματα με στις

αρθρώσεις, την πλάτη, τα πόδια ή το λαιμό, αυτή είναι η συνταγή για

εσάς.

Η συνταγή έχει ως εξής: Σε Κάθε κατάστημα μπορείτε να αγοράσετε 150 γρ βρώσιμη ζελατίνη (150γρ – για θεραπεία ενός μήνα). Το βράδυ, ρίξτε 5 γρ ζελατίνη (σε δύο επίπεδα κουταλάκια του γλυκού) σε ένα τέταρτο φλιτζάνι κρύο (από το ψυγείο) νερό. Ανακινείστε και αφήστε το να σταθεί μέχρι το πρωί (εκτός ψυγείου). Η ζελατίνη θα διογκωθεί και θα μετατραπεί σε ζελέ τη διάρκεια της νύχτας. Το πρωί, πιείτε το μείγμα με άδειο στομάχι. Μπορείτε να προσθέσετε

χυμό και να φτιάξετε ένα μείγμα μελιού με νερό ή να ανακατέψετε με

γιαούρτι ή ξινή κρέμα. Ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο της αρεσκείας σας.. Όσοι άνθρωποι παραπονέθηκαν για πόνο στις αρθρώσεις, την πλάτη,

ταπόδια, πόνο στη σπονδυλική στήλη, τον αυχένα κ.λπ. μετά από μια

εβδομάδα παύουν να υφίστανται. Η Διάρκεια της θεραπείας είναι ένας μήνας. Επαναλάβετε ξανά σε 6

μήνες. Αυτός είναι ένας τρόπος για την αποκατάσταση της «λίπανσης»

τωναρθρώσεων. Γιατί είναι η ζελατίνη είναι τόσο ευεργετική για τις αρθρώσεις;

Η ζελατίνη – ένα προϊόν ζωικής προέλευσης, που λαμβάνεται στο αποτέλεσμα

της επεξεργασίας του συνδετικού ιστού των Μεγάλων κερασφόρων ζώων –

τένοντες, οστά, χόνδρος, κολλαγόνο είναι στην πραγματικότητα στην πιο

αγνή της μορφή. Έχει θετική επίδραση στην κατάσταση των εσωτερικών ινών

και μικρών σκαφών.

Έχει δύο αμινοξέα: προλίνη και hidrosiprolin (υδροξυπρολίνη), οι οποίες

έχουν θετικό αντίκτυπο στην ανάκαμψη του συνδετικού ιστού. Η Ζελατίνη

είναι σε θέση να αυξήσει την ανάπτυξη και την έκταση του συνδετικού

ιστού, η οποία είναι πολύ σημαντική σε νοσούσες αρθρώσεις. Η προλίνη (σύντμηση Pro ή P) είναι ένα α-αμινοξύ. Είναι ένα από τα

πρωτεϊνογενετικά αμινοξέα και στο DNA κωδικοποιείται με τα κωδικόνια

CCU, CCC, CCA, και CCG. Ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να συνθέσει

προλίνη από άλλες ενώσεις, άρα δεν είναι διατροφικώς απαραίτητο αμινοξύ.

Είναι το μοναδικό πρωτεϊνικό αμινοξύ το οποίο ενσωματώνει στο μόριό του

μια δευτεροταγή αμίνη, δηλαδή το αμινικό άζωτο ενώνεται με δύο

αλκυλομάδες (R1-N(H)-R2). Η υδροξυπρολίνη είναι ένα αμινοξύ που βρίσκεται στο κολλαγόνο. Η

απέκκριση της υδροξυπρολίνης στα ούρα είναι ένας χρήσιμος δείκτης του

μεταβολισμού (αποδόμησης) του κολλαγόνου. Αντανακλά τον ρυθμό αποδόμησης

των οστών και έτσι είναι μία καλή εξέταση για την παρακολούθηση της

κατάστασης στη νόσο Paget.

Η ζελατίνη είναι ένα χρήσιμο προϊόν εξαιρετικής ποιότητας για τη βελτίωση της υγείας: Ενισχύει αρθρώσεις και καρδιακό μυ Βελτιώνει το μεταβολισμό Διατηρεί τη κατάσταση του δέρματος υγιή Δίνει ελαστικότητα και την αντοχή των τενόντων και των συνδέσμων Εμποδίζει την ανάπτυξη της οστεοπόρωσης και της οστεοαρθρίτιδας Οδηγεί σε βελτίωση της ανάπτυξης και τη δομή των μαλλιών και των νυχιών Αναντικατάστατο στη δυσπλασία

Ακολουθήστε την συνταγή και θα δείτε ότι τα αποτελέσματα είναι αξιοσημείωτα.

Επιμέλεια/Μετάφραση: Μαρία Κρεμμύδα

Το είδα: http://www.newsitamea.gr Τα πάντα για τη ζελατίνη!

Από τη Χριστίνα Τζιάλλα proionta-tis-fisis.com

Ζελέ, κρέμες και σάλτσες πήζουν χάρη σε αυτήν. Μαθαίνουμε τι είναι, πού τη βρίσκουμε και πώς τη χρησιμοποιούμε σωστά.

Η ζελατίνη ανήκει στα πηκτικά μέσα. Χρησιμοποιείται τόσο στη

ζαχαροπλαστική όσο και στη μαγειρική για να πήξει υδαρή μείγματα όπως

παγωτά, κρέμες (μπαβαρουάζ, πανακότα, κρεμ καραμελέ κ.ά.) και σάλτσες,

ενώ, ανάλογα με την ποσότητα που θα χρησιμοποιήσουμε, μπορεί να μας

δώσει και πιο «σταθερά» μείγματα, όπως ζελέ φρούτων και τερίνες.

Εμπεριέχεται επίσης σε πάρα πολλά έτοιμα τρόφιμα.

ΠΩΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ;

Η ζελατίνη που βρίσκουμε στην αγορά είναι συνήθως ζωικής προέλευσης και

πιο συχνά παρασκευάζεται από το ζελέ που βρίσκεται ανάμεσα στους

χόνδρους των οστών των βοοειδών. Υπάρχει επίσης ζελατίνη φυτικής

προέλευσης αλλά και ζελατίνη από ψάρια. Δεν είναι όμως τόσο

διαδεδομένες, γιατί πρώτον δεν έχουν τα ίδια σταθερά αποτελέσματα και

δεύτερον η παραγωγή τους κοστίζει πιο πολύ.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ;

Οταν πρωτο-ξέσπασε το σκάνδαλο με τις «τρελές αγελάδες», υπήρξε η

ανησυχία μήπως η ζελατίνη από βοοειδή είναι επικίνδυνη για τον άνθρωπο.

Παρότι δεν υπήρξε κάποια επίσημη έρευνα που να επαληθεύει αυτούς τους

φόβους, πολλές βιομηχανίες τροφίμων άρχισαν να αναζητούν εναλλακτικές.

Σήμερα, η ζωικής προέλευσης ζελατίνη εξακολουθεί να χρησιμοποιείται, και

είναι μάλιστα η πιο διαδεδομένη.

Αν θέλουμε να ελέγξουμε την προέλευση της ζελατίνης που

αγοράζουμε,διαβάζουμε την ετικέτα. Αυτό φυσικά δεν ισχύει όταν την

προμηθευόμαστε χύμα σε μορφή σκόνης. Αλλά και στα έτοιμα τρόφιμα που

περιέχουν ζελατίνη, όπως σε κάποιες σάλτσες και ζελέ, οι παρασκευαστές

δεν είναι υποχρεωμένοι να αναγράφουν στην ετικέτα του προϊόντος τι

είδους ζελατίνη χρησιμοποίησαν.

Παρενέργειες:

Δεν έχουν γίνει γνωστές για τη χρήση της στα τρόφιμα.

ΦΥΛΛΑ Ή ΣΚΟΝΗ;

Τη ζελατίνη τη βρίσκουμε σε μορφή σκόνης, που συνήθως πωλείται χύμα σε

μπαχαράδικα και καταστήματα με πρώτες ύλες ζαχαροπλαστικής. Περισσότερο

διαδεδομένα, ωστόσο, είναι τα διάφανα λεπτά φύλλα των 2, 2½ και 5 γρ.,

που θα βρούμε συσκευασμένα στα σούπερ μάρκετ.

Τα φύλλα θεωρούνται πιο εύχρηστα, γιατί διαλύονται εύκολα, δεν

σβολιάζουν και επιπλέον έχουν το πλεονέκτημα ότι κάθε φύλλο αποτελεί

συγκεκριμένη δόση, πάνω στην οποία έχουν προσαρμοστεί πολλές συνταγές.

Σε γενικές γραμμές ισχύει ότι για 1 λίτρο υγρού μείγματος χρησιμοποιούμε

από 2 έως 5 γρ. ζελατίνης, ανάλογα και με την εφαρμογή που θέλουμε να

κάνουμε και το πόσο πηχτό θέλουμε να είναι το μείγμα μας. Για μεγαλύτερη

ασφάλεια, όμως, είναι προτιμότερο να διαβάζουμε τις οδηγίες χρήσης

επάνω στο κουτί και να ακολουθούμε την προτεινόμενη δοσολογία.

ΑΓΑΡ- ΑΓΑΡ: Η ΦΥΤΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ

Το μόνο συστατικό το οποίο έχει τις ίδιες ακριβώς εφαρμογές με τη

ζελατίνη και μπορεί να την αντικαταστήσει χωρίς πρόβλημα είναι το

άγαρ-άγαρ. Ανήκει και αυτό στα πηκτικά μέσα, μόνο που προέρχεται από

φυτικούς οργανισμούς (κυρίως φύκια).

Γι” αυτο χρησιμοποιείται κατά κόρον από τη βιομηχανία τροφίμων σε

χορτοφαγικά και νηστήσιμα προϊόντα, αλλά και σε προϊόντα που

απευθύνονται σε θρησκευτικές ομάδες με περιορισμούς στην κατανάλωση

ζωικών προϊόντων (Εβραίοι, Μουσουλμάνοι).

Αγαρ-άγαρ βρίσκουμε χύμα σε μορφή σκόνης σε κάποια μπαχαράδικα ή σε καταστήματα που πωλούν πρώτες ύλες ζαχαροπλαστικής

ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗ ΖΕΛΑΤΙΝΗ Αν είναι σε μορφή φύλλων:

1. Βάζουμε τα φύλλα ζελατίνης σε ένα μπολ με νερό. Το νερό θα πρέπει να

είναι όσο το δυνατόν πιο κρύο (ακόμη καλύτερα αν περιέχει παγάκια).

2. Τα αφήνουμε για 3 – 5 λεπτά να μαλακώσουν και να γίνουν σαν μεμβράνη.

3. Τα στύβουμε πολύ καλά με τα χέρια μας, για να απομακρύνουμε τα νερά.

4. Τα προσθέτουμε στο μείγμα που θέλουμε να πήξουμε, ανακατεύοντας ώστε

να διαλυθούν εντελώς. Το μείγμα αυτό θα πρέπει να είναι ζεστό (να

υπερβαίνει τους 40° C). Αν η συνταγή μας δεν προβλέπει ζεστό μείγμα, τα

βάζουμε σε ένα μπολ με λίγο ζεστό νερό (περίπου 1 φλιτζ. καφέ) και

ανακατεύουμε να διαλυθούν ή τα λιώνουμε σε μπεν μαρί (σε ανοξείδωτο μπολ

με νερό που έχουμε στερεώσει πάνω από μια κατσαρόλα με νερό που

βράζει).

Προσοχή: δεν λιώνουμε ποτέ τη ζελατίνη μόνη της σε μπρίκι, γιατί, αν

καεί, αποκτά άσχημη γεύση. Για να πήξει το μείγμα μας, πρέπει στη

συνέχεια να το αφήσουμε για κάποια ώρα στο ψυγείο. Αν είναι σε μορφή σκόνης:

1. Βάζουμε σε ένα μπολ 3 – 4 κουτ. σούπας κρύο νερό.

2. Ρίχνουμε από πάνω βροχηδόν τη σκόνη ζελατίνης, ώστε να πέσει

ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια του νερού. Την αφήνουμε να μουλιάσει για

4 λεπτά. θα απορροφήσει το νερό και θα φουσκώσει.

3. Τοποθετούμε το μπολ σε ένα μεγαλύτερο, στο οποίο έχουμε ρίξει βραστό

νερό, και περιμένουμε για 3 – 4 λεπτά να διαλυθεί η ζελατίνη.

Ανακατεύουμε και αδειάζουμε στο υγρό που θέλουμε να πήξουμε. Και σε αυτή

την περίπτωση, για να ενεργήσει η ζελατίνη, πρέπει να αφήσουμε το

μείγμα κάποιες ώρες στο ψυγείο.

Τips Οσο περισσότερη ζάχαρη προβλέπει η συνταγή, τόσο λιγότερο σφιχτό λόγω ζελατίνης θα είναι το αποτέλεσμα. Ο φρέσκος ανανάς, το σύκο και η παπάγια περιλαμβάνουν ένα ένζυμο, τη

βρομελίνη, που «διαβρώνει» τη ζελατίνη και την κάνει να χάνει τις

πηκτικές της ιδιότητες. Διατηρούμε τα γλυκά που περιέχουν ζελατίνη στο ψυγείο σκεπασμένα, για να μη γίνει η επιφάνειά τους σαν γόμα. Η ποσότητα ζελατίνης που θα χρησιμοποιήσουμε διαφοροποιείται από

ατομικό σε οικογενειακού μεγέθους γλυκό. Αν μια συνταγή προορίζεται για

μεγάλη φόρμα και εμείς θέλουμε να τη φτιάξουμε σε ατομικά ποτήρια ή

μπολάκια, μπορούμε να μειώσουμε την αναγραφόμενη ποσότητα ζελατίνης,

προκειμένου να επιτύχουμε πιο απαλή υφή. Αντιθέτως, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, συνηθίζεται να αυξάνουμε την

ποσότητα ζελατίνης κατά 10 – 15%, για μεγαλύτερη αντοχή στη ζέστη. Ευχαριστούμε πολύ για τη βοήθεια τον τεχνολόγο τροφίμων Μιχάλη Ορεστίδη και τον Στέλιο Παρλιάρο. Το είδα: kathimerini.gr

proionta-tis-fisis.com aienaristeyein.com

Via
Anna Aslan
Share on Google Plus

About senariografos

    ( ΣΧΟΛΙΑ ) Comment
    Facebook Comment